Zboża i rośliny oleiste: pszenica wspierana przez popyt eksportowy, kukurydza otrzymuje mieszane sygnały

Napływ wiadomości z 29 października wskazywał na mieszany ton rynku wśród głównych upraw. Pszenica wyglądała na relatywnie mocniejszą, wspieraną przez silniejszy popyt eksportowy, odbicie z wyprzedanych poziomów kontraktów futures oraz nowe zainteresowanie Chin amerykańską pszenicą. Jednocześnie obraz regionu Morza Czarnego pozostawał dwuznaczny: trwająca żegluga i ryzyka geopolityczne dawały wsparcie, ale pojawiały się też sygnały spadkowe w postaci presji na ukraiński rynek pszenicy i oznak rozszerzania rosyjskiej logistyki eksportowej.

W przypadku kukurydzy bilans był mniej jednoznaczny. Z jednej strony doniesienia o rekordowych zbiorach kukurydzy w USA oraz nagłówki pokazujące niższe ceny kukurydzy w USA wywierały presję na rynek. Z drugiej strony wsparcie zapewniały obawy o plony związane z pogodą w Nebrasce, opóźnienia zbiorów spowodowane deszczem oraz rosnący import kukurydzy do Chin. Soja ogólnie pozostawała słabsza, przy czym niższy poziom cen w USA i doniesienia o wysokich plonach w Iowa przeważały nad wsparciem wynikającym z zakłócających zbiory opadów w Ameryce Południowej.

• Popyt eksportowy na pszenicę był kluczowym motywem wspierającym. Doniesienia podkreślały silniejszą sprzedaż eksportową i odbicie kontraktów futures na pszenicę na CME powiązane z mocnym popytem fizycznym.
• Zainteresowanie Chin amerykańską pszenicą dodało konstruktywnego sygnału popytowego, nawet jeśli opisywano je jako zapytanie, a nie potwierdzony duży zakup.
• Ryzyko w regionie Morza Czarnego pozostawało istotne dla pszenicy. Wzmianki o atakach, obawach dotyczących żeglugi i szerszych napięciach regionalnych pomagały utrzymać część premii za ryzyko.
• Dla kukurydzy wsparciem były obawy pogodowe w Nebrasce. Ciepłe noce, przedłużająca się susza i pytania wokół oficjalnych szacunków plonów sugerowały, że zbiory mogą być mniejsze od oczekiwań.
• Deszcz podczas zbiorów zarówno w Ameryce Południowej, jak i w USA mógł spowolnić prace polowe i tymczasowo opóźnić napływ dostaw kukurydzy i soi na rynek.
• Wyższe koszty paliwa i gospodarstw rolnych w USA dawały umiarkowane wsparcie dla zbóż i roślin oleistych poprzez wzrost kosztów produkcji i logistyki.

• Najbardziej wyraźnym czynnikiem negatywnym dla kukurydzy był raport o rekordowych zbiorach, wskazujący na obfitą podaż w USA.
• Dodatkowa presja na kukurydzę wynikała z doniesień o lepszych od oczekiwań wynikach zbiorów w Wirginii oraz z szerszego przeglądu rynku zbóż i roślin oleistych w USA, pokazującego spadki cen kukurydzy.
• W przypadku soi sygnały spadkowe obejmowały niższe ceny soi w USA oraz wysokie plony soi w Iowa, nawet jeśli ten raport o plonach miał charakter lokalny.
• W przypadku pszenicy historia Morza Czarnego nie była jednoznacznie wspierająca. Doniesienia wskazywały na presję eksportową i słaby popyt krajowy na Ukrainie, co było sygnałem spadkowym dla ukraińskiej pszenicy.
• Kolejnym umiarkowanie spadkowym czynnikiem dla pszenicy był pierwszy transport rosyjskiego zboża przez port arktyczny, co mogło nieznacznie poprawić przepustowość eksportową.
• Oddzielne materiały wskazujące na rekordową serię spadków cen pszenicy wzmacniały pogląd, że szersze tło dla pszenicy nie stało się jeszcze w pełni pozytywne mimo dziennego odbicia.

• Pszenica: Ton był umiarkowanie konstruktywny, ale nie zdecydowanie wzrostowy. Popyt eksportowy i zainteresowanie Chin pomagały, podczas gdy słabość Ukrainy i poprawa rosyjskiej logistyki ograniczały potencjał wzrostu.
• Kukurydza: Był to najbardziej mieszany rynek dnia. Presja rekordowych zbiorów w USA była równoważona przez ryzyka pogodowe, opóźnienia zbiorów i oznaki popytu importowego ze strony Chin.
• Soja: Ton pozostawał słabszy niż w przypadku pszenicy i kukurydzy. Niższe ceny w USA i lokalnie wysokie plony ciążyły nastrojom, choć ryzyka związane z opadami w Ameryce Południowej nie pozwalały na bardziej jednoznacznie spadkowy obraz.

Ogólnie dzień wyglądał neutralnie dla szerszego globalnego kompleksu upraw, z lekkim pozytywnym przechyleniem dla pszenicy, ale bez jednego dominującego czynnika. Pszenica miała najsilniejsze wsparcie ze strony eksportu i nagłówków popytowych, kukurydza pozostawała między dużą podażą a niepewnością pogodową, a soja była relatywnie słaba. Sesja bardziej polegała na równoważeniu sprzecznych sygnałów niż na ustanawianiu nowego kierunkowego trendu.