Ryzyko na Morzu Czarnym przeważyło nad presją żniwną

Dzień przyniósł mieszany, ale ogólnie umiarkowanie byczy ton dla rynków rolnych. Dominującym tematem było ryzyko zakłóceń na Morzu Czarnym: doniesienia o możliwej blokadzie, słabszych przepływach zboża do ukraińskich portów, zamknięciach portów w południowej Rosji, incydentach z udziałem tankowców i zagrożeniach dla bezpieczeństwa oraz szerszych obawach logistycznych związanych z wojną wspierały przede wszystkim pszenicę, z efektem przeniesienia na kukurydzę, jęczmień i kompleks słonecznikowy. Wyższe koszty oleju napędowego i nawozów stanowiły drugą warstwę wsparcia poprzez ekonomikę produkcji.

Mimo to rynek był daleki od jednokierunkowego ruchu. W Ameryce Północnej postępujące zbiory kukurydzy i soi, sezonowa presja podażowa, napięcia związane z magazynowaniem oraz pozycjonowanie przed raportem USDA ograniczały wzrosty. Pszenica również mierzyła się z równoważącą presją podażową wynikającą z rekordowego eksportu Kazachstanu oraz raportu wskazującego na rekordowe ukraińskie zbiory pszenicy w 2026/27, nawet jeśli wąskie gardła eksportowe mogą ograniczyć, jak duża część tej podaży trafi płynnie na rynek.

• Ryzyko logistyczne na Morzu Czarnym było najwyraźniejszym czynnikiem wspierającym. Doniesienia wskazywały na potencjalną blokadę, która mogłaby kosztować Ukrainę nawet 30 mln ton eksportu produktów rolnych, spadek kolejowych dostaw zboża do ukraińskich portów we wrześniu o 38,6% oraz zamknięcia portów w południowej Rosji, przez co ponad 10 mln ton zboża pozostało w magazynach.
• Eskalacja zagrożeń bezpieczeństwa na Ukrainie i wokół niej, wraz z doniesieniami o słabej architekturze bezpieczeństwa na Morzu Czarnym, zwiększała premię za ryzyko nawet bez potwierdzonych bezpośrednich szkód w portach lub infrastrukturze rolniczej.
• Problemy pogodowe w Europie wspierały pszenicę: szkody suszowe w Wielkiej Brytanii, rekordowo niskie zbiory pszenicy po powtarzających się falach upałów oraz opóźnione zasiewy pszenicy w Serbii wskazywały na bardziej napięte regionalne warunki podaży.
• Soja znajdowała wsparcie w zakupach technicznych, odnowionym zainteresowaniu ze strony Chin, narracji o napiętej podaży oraz doniesieniach Reutersa o silniejszym popycie związanym z biopaliwami i Chinami.
• Inflacja kosztów działała wspierająco w tle, ponieważ wyższe ceny oleju napędowego i nawozów podnosiły koszty produkcji i obsługi we wszystkich uprawach.

• Presja związana z amerykańskimi zbiorami pozostawała istotną przeciwwagą. Szybsze lub mające wkrótce przyspieszyć zbiory kukurydzy i soi zwiększają bieżącą podaż i zazwyczaj wywierają presję na ceny.
• W przypadku kukurydzy jednym z najwyraźniejszych czynników niedźwiedzich był raport, że Chiny ograniczają wykorzystanie kukurydzy w paszach, zastępując jej część pszenicą i ryżem.
• Dla pszenicy rekordowy eksport Kazachstanu i silniejsze wysyłki kolejowe wskazywały na dużą regionalną dostępność i ostrzejszą konkurencję eksportową.
• Osobny raport dotyczący perspektywy rekordowych zbiorów pszenicy na Ukrainie w 2026/27 również miał niedźwiedzi wydźwięk po stronie podaży, nawet jeśli ograniczone kanały eksportowe mogą częściowo zrównoważyć ten efekt.
• Na rynku pojawiły się także nagłówki o rozmowach na temat bezpiecznej żeglugi po Morzu Czarnym oraz o proponowanym rozejmie mającym utrzymać przepływ zboża i energii, co ograniczyłoby ryzyko zakłóceń, jeśli rozmowy posuną się naprzód.

• Pszenica: najsilniejsze wsparcie pochodziło z zakłóceń na Morzu Czarnym i stresu pogodowego w Europie. Obraz był jednak mieszany, ponieważ wzrost eksportu Kazachstanu, słabszy ton unijnej pszenicy w późniejszej części dnia oraz oczekiwania dużych ukraińskich zbiorów ograniczały potencjał wzrostowy.
• Kukurydza: ton był najbardziej zrównoważony. Wsparcie pochodziło z ryzyka dla eksportu z regionu Morza Czarnego, południowokoreańskiego przetargu na 207 000 ton kukurydzy, opóźnień żniw oraz obaw o jakość w zachodniej części Corn Belt. Presję wywierały postępujące zbiory, presja magazynowa i słabszy chiński popyt paszowy.
• Jęczmień: bezpośrednich nagłówków dotyczących jęczmienia było niewiele, ale prawdopodobnie czerpał pośrednie wsparcie z ryzyka eksportowego na Morzu Czarnym i bardziej napiętych nastrojów wokół zbóż paszowych.
• Soja: wspierające historie popytowe i opóźnienia żniw konkurowały z aktywną presją ze strony amerykańskich zbiorów. Bilans netto wyglądał na lekko wspierający do mieszanego.
• Słonecznik: ryzyka dla żeglugi i eksportu na Morzu Czarnym wspierały kompleks słonecznikowy poprzez niepewność logistyczną.

Najważniejszy wniosek jest taki, że ryzyko na Morzu Czarnym miało większe znaczenie niż presja żniwna, choć nie na tyle duże, by wywołać jednolicie byczą sesję we wszystkich uprawach. Pszenica miała najsilniejsze podstawowe wsparcie, podczas gdy kukurydza i soja pozostały bardziej mieszane, ponieważ napływ podaży z północnoamerykańskich zbiorów nadal równoważył część premii geopolitycznej.