Codzienny przegląd rynku: ryzyko na Morzu Czarnym przeważyło nad niedźwiedzimi sygnałami dla nowego zbioru w USA

Dominującym tematem dnia był gwałtowny wzrost ryzyka eksportowego na Morzu Czarnym. Wiele doniesień wskazywało na ataki na statki ze zbożem, uderzenia w pobliżu rosyjskich portów czarnomorskich lub bezpośrednio na nie, szkody dotyczące Noworosyjska oraz odrzucenie przez Rosję wspieranej przez Turcję propozycji moratorium wzorowanej na umowie zbożowej. Łącznie te wydarzenia zwiększyły obawy o niezawodność eksportu z jednego z kluczowych światowych korytarzy dla pszenicy, kukurydzy, jęczmienia i produktów słonecznikowych. Ta premia za ryzyko była najwyraźniejszym czynnikiem wspierającym ceny.

Informacje z Ameryki Północnej były bardziej mieszane. W przypadku kukurydzy do wspierających historii po stronie popytu należały silniejsze amerykańskie kontrole eksportowe, rosnący import amerykańskiej kukurydzy przez Wietnam oraz możliwość, że problemy we Francji i szerszy spadek produkcji w Europie przekierują popyt w stronę dostaw z USA. Jednak te bycze sygnały zostały zrównoważone przez doniesienia o rekordowym areale zasiewów kukurydzy i soi w USA, bardzo wysokich prognozach plonów kukurydzy w trzech stanach oraz oznakach wczesnych lub postępujących żniw, które sugerują szybszą dostępność nowego zbioru.

• Eskalacja na Morzu Czarnym: kilka artykułów wskazywało na ataki dronów na statki przewożące zboże, uderzenia w pobliżu rosyjskich portów czarnomorskich oraz pożar masowca załadowanego zbożem po powtarzających się atakach. Te wydarzenia zwiększają ryzyko związane z frachtem, ubezpieczeniem i logistyką.
• Presja na Noworosyjsk: doniesienia o uderzeniach na bazę morską i terminale zbożowe w Noworosyjsku, wraz z twierdzeniami, że Rosja utraciła zdolność eksportu zboża przez ten port, nasiliły obawy o fizyczne zakłócenia eksportu.
• Oznaki wstrzymania lub silnego spowolnienia eksportu: wiele informacji opisywało eksport zboża z Rosji i Ukrainy przez Morze Czarne jako praktycznie zamierający lub funkcjonujący w warunkach przypominających blokadę. To jest bezpośrednio bycze dla pszenicy i wspierające dla zbóż paszowych.
• Problemy z kukurydzą w Europie: kryzys kukurydziany we Francji i szersze spadki produkcji w Europie mogą ograniczyć konkurencyjną podaż i przesunąć popyt importowy gdzie indziej, zwłaszcza w kierunku USA.
• Wsparcie popytu na soję: chiński popyt był wskazywany jako czynnik wspierający amerykańską soję, poprawiający perspektywy eksportowe.
• Premia za ryzyko pogodowe: ostrzeżenie o ponad 90% prawdopodobieństwie bardzo silnego El Nino, wraz z obawami o silniejsze europejskie burze i stres cieplny w Austrii, dodało szerszego wsparcia związanego z ryzykiem produkcyjnym.

• Rekordowy areał kukurydzy i soi w USA zwiększa oczekiwania na większą podaż z nowego zbioru.
• Wysokie prognozy plonów kukurydzy w trzech stanach USA dodały niedźwiedzi sygnał podażowy dla kukurydzy.
• Szybkie żniwa pszenicy jarej oraz wczesne dojrzewanie/zbiór kukurydzy w części USA sugerują szybsze pojawienie się nowych dostaw na rynku.
• Rekordowe zbiory pszenicy w Syrii oznaczały mniejszą zależność od importu, choć szerszy wpływ na rynek wydawał się ograniczony.

• Pszenica: najsilniejszy rynek dnia. Większość głównych czynników była związana z Morzem Czarnym: ataki na statki, uszkodzenia portów, spowolnienie eksportu, a nawet obawy, że mniejsze zasiewy ozime mogą wpłynąć na przyszłą podaż.
• Kukurydza: obraz mieszany, ale globalnie z przewagą mocniejszych sygnałów. Zakłócenia na Morzu Czarnym, problemy produkcyjne w Europie i wsparcie ze strony popytu eksportowego działały konstruktywnie, ale oczekiwania dotyczące areału i plonów w USA ograniczały potencjał wzrostowy.
• Jęczmień: niewiele informacji specyficznych dla tej uprawy, ale korzystał pośrednio z ryzyka eksportowego na Morzu Czarnym i możliwej substytucji w paszach.
• Kompleks słonecznikowy: wsparcie pochodziło głównie z kanałów logistycznych i ryzyka eksportowego na Morzu Czarnym.
• Soja: wspierana przez chiński popyt i lokalne obawy o stan upraw w Michigan, choć duży areał zasiewów w USA nie pozwolił, by ton rynku stał się jednoznacznie mocniejszy.

Na zamknięciu ton rynku był wyraźnie byczy ogółem, napędzany przede wszystkim przez premię geopolityczną i logistyczną związaną z Morzem Czarnym, a nie przez samą historię plonów. Pszenica miała najsilniejszy sygnał wzrostowy. Kukurydza i soja były bardziej mieszane, ponieważ oczekiwana podaż z USA pozostawała przeciwwagą, ale nawet tam popyt eksportowy i zakłócenia na Morzu Czarnym nie pozwoliły, by niedźwiedzie nagłówki podażowe w pełni przejęły kontrolę.