Rynki zbóż zakończyły dzień z mieszanymi sygnałami

Dzisiejszy napływ wiadomości z rynku zbóż był mieszany, bez jednego wyraźnego globalnego kierunku. Po stronie wspierającej rynek pojawiło się kilka sygnałów zacieśnienia podaży pszenicy, kukurydzy i jęczmienia: najmniejsze zbiory pszenicy w Republice Południowej Afryki od ośmiu lat, zmniejszony areał zasiewów na Ukrainie pod zbiory 2027 roku, najgorsze zbiory kukurydzy w UE od dwóch dekad oraz naciski na możliwy ogólnounijny zakaz tranzytu rosyjskiego zboża. Z drugiej strony obecne były również elementy niedźwiedzie, w tym doniesienia o bardzo wysokich plonach kukurydzy w USA, spadających cenach mąki pszennej na Ukrainie oraz perspektywa, że nadwyżka zboża w regionie Morza Czarnego mogłaby ciążyć na światowych cenach, jeśli porty zostaną ponownie otwarte.

Najsilniejsze wsparcie pochodziło z informacji wskazujących na bardziej ograniczoną podaż. W przypadku pszenicy najmniejsze zbiory w Republice Południowej Afryki od ośmiu lat sugerują bardziej napięty krajowy bilans i potencjalnie większe potrzeby importowe. Globalny wpływ będzie prawdopodobnie ograniczony, ale na poziomie regionalnym jest to nadal czynnik wspierający.

Istotniejszym wydarzeniem w regionie Morza Czarnego był raport, że ukraińscy rolnicy ograniczają areał zasiewów z powodu kryzysu związanego z blokadą eksportu. Zwiększa to ryzyko dla przyszłej produkcji zbóż i nasion oleistych oraz wspiera ceny, podnosząc obawy o podaż ze strony jednego z kluczowych eksporterów na świecie.

W przypadku kukurydzy najbardziej jednoznacznie wspierającą informacją były najgorsze zbiory kukurydzy w UE od 20 lat, szacowane na 50,2 mln ton. Wskazuje to na bardziej napięty europejski bilans kukurydzy i może również zwiększyć popyt na pszenicę paszową i jęczmień jako zastępcze zboża paszowe.

Dodatkowe wsparcie przyniosła informacja, że państwa bałtyckie naciskają na ogólnounijny zakaz tranzytu rosyjskiego zboża. Jeśli taki środek zostałby przyjęty, mógłby zakłócić logistykę i ograniczyć dostępność przepływów zboża eksportowego do Europy i przez Europę.

Najwyraźniejsza presja na kukurydzę pochodziła ze Stanów Zjednoczonych, gdzie doniesienia wskazywały na bardzo wysokie plony kukurydzy mimo zakłóceń pogodowych. Zwykle oznacza to silną podaż i działa negatywnie na ceny kukurydzy oraz powiązane rynki paszowe.

W przypadku pszenicy łagodny sygnał spadkowy wynikał ze spadających cen mąki pszennej na Ukrainie, co sugeruje słabszą krajową presję cenową w łańcuchu przetwórczym. Wpływ jest ograniczony, ponieważ dotyczy głównie lokalnego rynku produktu przetworzonego, ale nadal ma lekko negatywny wydźwięk.

Rynek musiał również brać pod uwagę warunkowy scenariusz spadkowy: jeśli porty Morza Czarnego zostaną ponownie otwarte, nadwyżka zboża w regionie mogłaby wrócić do kanałów eksportowych i wywrzeć presję na światowe ceny pszenicy, kukurydzy i jęczmienia. To istotne ryzyko, ale pozostaje ono uzależnione od faktycznego ponownego otwarcia.

Presja cenowa została też nieco złagodzona przez wiadomość, że w USA przedłużono ulgę w limitach wagowych na czas żniw oraz że zapewniana jest dodatkowa ochrona dla ukraińskich portów nad Morzem Czarnym, ponieważ oba te czynniki zmniejszają tarcia logistyczne i wspierają płynniejszy przepływ zboża.

• Pszenica: Wiadomości były mieszane, ale wsparcie pochodziło z Republiki Południowej Afryki, Ukrainy i możliwych ograniczeń tranzytu rosyjskiego zboża.
• Kukurydza: Europa wyglądała wspierająco z powodu słabych zbiorów, podczas gdy USA stanowiły silną przeciwwagę dzięki wysokim plonom.
• Jęczmień: Bezpośrednich informacji było niewiele, ale jęczmień otrzymywał pośrednie wsparcie z powodu niedoboru kukurydzy w UE i słabszych australijskich przepływów eksportowych zbóż paszowych.

Na zamknięciu kompleks zbożowy wyglądał ogólnie neutralnie, z mieszanym nastawieniem regionalnym. Wydarzenia w Europie i regionie Morza Czarnego były zasadniczo wspierające, podczas gdy podaż kukurydzy w USA i możliwość większego eksportu z regionu Morza Czarnego ograniczały potencjał wzrostowy. W krótkim terminie rynek wydaje się reagować bardziej na regionalne nierównowagi niż na jeden globalny trend.