Codzienny przegląd rynku: zboża i rośliny oleiste zakończyły dzień z mieszanymi sygnałami

Handel 25 września kształtowały mieszane sygnały na rynkach zbóż i roślin oleistych. Najwięcej uwagi przyciągała pszenica, a region Morza Czarnego pozostawał głównym tematem. Z jednej strony ceny znajdowały wsparcie w doniesieniach o problemach logistycznych w regionie Morza Czarnego, szerszych napięciach geopolitycznych, obawach o suszę oraz prognozie gwałtownego spadku ukraińskiego eksportu zbóż i roślin oleistych w drugiej połowie 2026 roku. Z drugiej strony nastroje ograniczały nadzieje na silniejsze przepływy eksportowe z regionu Morza Czarnego oraz doniesienia, że znaczna część zdolności eksportowych terminali w tym regionie mogłaby zostać przywrócona, jeśli ataki ustaną.

W Ameryce Północnej soja wyglądała relatywnie mocniej z powodu opóźnień w amerykańskich zbiorach i obaw pogodowych. Obraz kukurydzy był mniej jednoznaczny: obawy pogodowe dawały wsparcie, ale kilka nagłówków wskazywało na cofnięcie po ostatnim rajdzie.

• Opóźnienia w zbiorach soi w USA ograniczyły bieżącą dostępność i skłoniły przetwórców do bardziej agresywnej rywalizacji o dostawy, wspierając kompleks sojowy.
• Obawy pogodowe w USA wspierały zarówno soję, jak i kukurydzę, ponieważ rynek wyceniał możliwe ryzyka dla plonów lub zbiorów.
• Dotkliwa susza w Teksasie zapewniała regionalne wsparcie dla zbóż paszowych i wzmacniała obawy o podaż upraw.
• Zakłócenia logistyczne w regionie Morza Czarnego i ryzyko geopolityczne wspierały pszenicę i pośrednio także kukurydzę oraz jęczmień poprzez niepewność co do przepływów eksportowych.
• Prognoza EBOiR zakładająca spadek ukraińskiego eksportu zbóż i roślin oleistych o 50–60% w II poł. 2026 r. była jednym z silniejszych wspierających sygnałów dnia dla pszenicy, kukurydzy, jęczmienia i kompleksu słonecznikowego.
• W Europie trzeci z rzędu brytyjski zbiór pszenicy poniżej 12 mln ton oraz oznaki przesuwania się popytu w stronę francuskiej pszenicy umiarkowanie wspierały regionalne ceny pszenicy.

• Nadzieje na silniejszy eksport z regionu Morza Czarnego ciążyły pszenicy i ograniczały potencjał wzrostowy konkurencyjnych zbóż paszowych.
• Doniesienia, że Rosja mogłaby przywrócić 80% terminali eksportowych zboża nad Morzem Czarnym, jeśli ataki ustaną, były wyraźnie negatywne dla pszenicy, kukurydzy i jęczmienia, nawet jeśli taki scenariusz pozostaje warunkowy.
• Szczyt Trump-Xi nie przyniósł żadnych konkretnych szczegółów dotyczących handlu rolnego, co ograniczyło oczekiwania na krótkoterminowy wzrost popytu na amerykańskie zboża i rośliny oleiste.
• Kukurydza cofnęła się z trzyletnich szczytów, sygnalizując presję korekcyjną po ostatnim rajdzie.
• W przypadku soi negatywnym akcentem były doniesienia, że soja spadała razem z ropą naftową, odzwierciedlając słabsze oczekiwania dotyczące popytu na biopaliwa i szerszą słabość na rynku surowców.
• Lokalna poprawa plonów pszenicy w Austrii oraz przełom badawczy dotyczący tolerancji pszenicy na suszę dodawały jedynie ograniczony, długoterminowo negatywny ton.

• Pszenica: główną historią było zderzenie sygnałów z regionu Morza Czarnego. Wsparcie ze strony wojny, ryzyka logistycznego i słabszych perspektyw ukraińskiego eksportu zderzało się z presją wynikającą z nadziei na płynniejszy eksport.
• Kukurydza: obawy pogodowe i susza działały wspierająco, ale równoważyło to cofnięcie z ostatnich szczytów oraz rozczarowanie szczegółami handlowymi USA-Chiny.
• Jęczmień: bezpośrednich nagłówków było mniej, ale jęczmień pozostawał powiązany z pszenicą poprzez konkurencję eksportową w regionie Morza Czarnego.
• Soja: krótkoterminowy ton był mocniejszy z powodu opóźnień w zbiorach w USA, choć słabsza ropa naftowa ograniczała potencjał wzrostowy.
• Słonecznik: wsparcie pochodziło głównie z prognozy słabszego ukraińskiego eksportu roślin oleistych, ale bezpośrednich czynników specyficznych dla słonecznika było niewiele.

Na zamknięciu szerszy obraz rynku rolnego pozostawał neutralny z mieszanym kierunkiem. Czynniki wzrostowe były istotne, szczególnie dla soi oraz dla pszenicy powiązanej z regionem Morza Czarnego poprzez ryzyko eksportowe. Były one jednak równoważone przez sygnały spadkowe związane z możliwą poprawą logistyki w regionie Morza Czarnego, korektą kukurydzy oraz brakiem nowego impulsu handlowego między USA a Chinami. Najbardziej jednoznaczny wniosek jest taki, że rynek nie obrał jednego kierunku i zamiast tego handlował pod wpływem sprzecznej mieszanki nagłówków pogodowych, logistycznych i geopolitycznych.