Zboża i soja umacniają się, gdy WASDE i ryzyka w regionie Morza Czarnego przeważają nad mieszanymi sygnałami podażowymi

Dzień zakończył się umiarkowanie byczym tonem wśród głównych zbóż i soi. Głównymi czynnikami były przychylna dla rynku reakcja na raport USDA/WASDE, doniesienia o niższych zapasach końcowych kukurydzy, obniżonych szacunkach produkcji pszenicy w USA oraz ponowny wzrost geopolitycznych i logistycznych ryzyk w regionie Morza Czarnego. Soja również zyskała wsparcie dzięki doniesieniom, że Chiny wróciły do zakupów amerykańskiej soi i kupowały więcej, niż początkowo oczekiwano.

Mimo to obraz nie był jednoznaczny. Presję wywoływały doniesienia o solidnych zbiorach pszenicy w Chinach, niewielkim wzroście chińskiej produkcji pszenicy oraz informacje, że USDA podniósł szacunki amerykańskich zbiorów kukurydzy i soi, co ograniczało część potencjału wzrostowego.

• Premia za ryzyko w regionie Morza Czarnego: Wiele informacji wskazywało na rosnące ryzyko zakłóceń eksportu zbóż z tego regionu. Doniesienia mówiły o możliwych utrudnieniach na rosyjskich szlakach eksportowych, wstrzymaniu żeglugi na kanale Don-Azow oraz szerszej eskalacji wojny Rosji z Ukrainą. Wspierało to przede wszystkim pszenicę, a pośrednio także kukurydzę i jęczmień.
• Zapasy kukurydzy: Kilka raportów po publikacji USDA podkreślało zapasy końcowe kukurydzy poniżej oczekiwań i bardziej napięty bilans. Był to jeden z najwyraźniejszych byczych sygnałów dnia dla zbóż paszowych.
• Perspektywy dla pszenicy w USA: USDA obniżył szacunki produkcji pszenicy ozimej w USA oraz całkowitej produkcji pszenicy w USA, a część publikacji opisywała perspektywy zbiorów jako najniższe od dekad. To bezpośrednio wsparło ceny pszenicy.
• Popyt na soję: Doniesienia, że Chiny wróciły do zakupów amerykańskiej soi i kupują więcej niż zakładały początkowe benchmarki, poprawiły obraz popytu. Mocniejsza baza soi i wyższe stawki w najbliższych ofertach barek dodatkowo wzmacniały konstruktywny ton.
• Europa: COCERAL obniżył prognozy zbiorów zbóż dla UE i Wielkiej Brytanii, redukując oczekiwaną produkcję pszenicy, kukurydzy i jęczmienia po stresie cieplnym. To dodało regionalnego wsparcia po stronie podaży.

• Podaż pszenicy w Chinach: Lepsze zbiory pszenicy w Chinach i wzrost produkcji o 0,6% były niedźwiedzie dla pszenicy, ponieważ oznaczają lepszą podaż krajową i potencjalnie niższy popyt importowy.
• Wyższe szacunki zbiorów kukurydzy i soi w USA: Jeden z raportów powiązanych z USDA wskazywał, że podniesiono szacunki zbiorów kukurydzy i soi, co jest niedźwiedzim sygnałem po stronie podaży i częściowo równoważy bardziej napięte odczyty zapasów.
• Słabnąca presja pogodowa w USA: Wczesne doniesienia, że zagrożenie upałami dla amerykańskich upraw kukurydzy osłabło, zmniejszyły bezpośrednie obawy o straty plonów.
• Obawy makroekonomiczne dotyczące Chin: Słabsze sygnały z chińskiej gospodarki sugerowały jedynie ograniczone ryzyko spadku popytu na pasze i rośliny oleiste, ale nadal dodawały lekko negatywnego tonu.

• Pszenica: Pszenica miała najsilniejsze wsparcie, napędzane połączeniem ryzyka eksportowego w regionie Morza Czarnego i niższych szacunków produkcji w USA. Informacje o zbiorach w Chinach uniemożliwiły bardziej jednoznaczny rajd.
• Kukurydza: Sygnały dla kukurydzy były mieszane, ale z przechyłem w stronę byczą. Niższe zapasy i bycze interpretacje WASDE przeważyły nad presją wynikającą z większych szacunków zbiorów i wcześniejszych oznak słabnięcia zagrożeń pogodowych.
• Jęczmień: Bezpośredni napływ informacji był skromniejszy, ale jęczmień był pośrednio wspierany przez cięcia produkcji w Europie i ryzyko logistyczne w regionie Morza Czarnego.
• Soja: Soja była umiarkowanie mocna, głównie dzięki silniejszym zakupom ze strony Chin i wspierającym oczekiwaniom dotyczącym zapasów, choć większe szacunki zbiorów w USA ograniczały skalę ruchu.

Ogólny obraz dla 10 lipca to umiarkowany potencjał wzrostowy. Rynek znalazł wsparcie w postaci bardziej napiętych sygnałów dotyczących zapasów w USA, niższej produkcji pszenicy w USA, silniejszego chińskiego popytu na soję oraz odnowionej niepewności wokół eksportu z regionu Morza Czarnego. Jednocześnie większa podaż pszenicy w Chinach oraz wyższe szacunki zbiorów kukurydzy i soi w USA sprawiły, że obraz pozostał mieszany, a nie zdecydowanie byczy. Krótko mówiąc, dzienny napływ informacji sprzyjał wyższym cenom, ale przy wyraźnych czynnikach równoważących.